پيشگفتار الحمد للّه و الصّلاة و السّلام على محمّد و آله آل اللّه ، و اللّعن على اعدآئهم أعداء اللّه ! اى پيك پى خجسته كه دارى نشان دوست * با ما مگو به‌جز سخن دل نشان دوست حال از دهان دوست شنيدن چه خوش بود * يا از دهان آن‌كه شنيد از دهان دوست اى « مهرآيين » ، و اى چهرهء افروخته از « محبّت و حيا » ! دوستان و شاگردانت ، چندان در معرفى جايگاه علمى و معنوىات گفته و نوشته‌اند كه جاى سخن براى اين ناچيز نمانده ؛ گرچه هنوز يك از هزاران نيز به بيان نيامده است ! و نه عجب ؛ كه قطره اگر به دريا پيوست و در آن گم شد ، معنايى به وسعت دريا مىيابد ( قطره درياست ، اگر با درياست ) و دريا ، در پيالهء بيان چون منى نگنجد ؛ پس چرا به محال بپردازم و خود را انگشتنماى عاقلان سازم ؟ ! پيامى كه شاگرد فرزانه‌ات ، حضرت آية اللّه خامنه‌اى - مدّ ظلّه - در نخستين سالگشت